15, సెప్టెంబర్ 2024, ఆదివారం

2-30-37: సాంఖ్య యోగము. 30 నుంచి 37 వరకు గల శ్లోకములు

 శ్లో|| దేహీ నిత్యమవధ్యోఽయం దేహే సర్వస్య భారత
తస్మాత్ సర్వాణి భూతాని న త్వం శోచితుమర్హసి ||(2-30)||

టీక:- సర్వస్య = సమస్త ప్రానులందును; దేహే = దేహమునందు; అయం దేహీ = ఈ ఆత్మ​; నిత్యం= ఎల్లప్పుడును;  అవధ్య = చంపబడనివాడు; తస్మాత్ = అందువలన​; సర్వాణి = సమస్తములైన​; భూతాని = ప్రాణుల గురించి;  త్వం  = నీవు; శోచితుమర్హసి = దుఃఖించతగదు. 

భావము: అర్జునా! సమస్త ప్రాణికోట్ల  దేహములందు వసించి ఉన్న ఈ ఆత్మ ఎన్నడును చంపబడడు. కావున నీవు ఏ ప్రాణిని గూర్చి  శోకించ తగదు.

 

శ్లో|| స్వధర్మమపి చావేక్ష్య న వికంపితుమర్హసి
ధర్మ్యాద్ధి యుద్ధాచ్ఛ్రేయోఽన్యత్ క్షత్రియస్య న విద్యతే
||(2-31)||

టీక:- చ = మరియు;  స్వధర్మమ్=క్షత్రీయ ధర్మమును; ఆవేక్ష్య అపి = చూచియైనను; వికంపితుమ్ = చలించుటకు;  న అర్హసి = తగవు; క్షత్రియస్య= క్షత్రీయునకు; ధర్మ్యాత్= ధర్మయుతమైన​; యుద్ధాత్= యుద్ధము కంటే; అన్యత్= ఇతరమైన​; శ్రేయః=మేలు; న విద్యతే హి = లేదు గదా. 

భావము: అర్జునా! ఓ అర్జునా స్వకీయమగు క్షత్రియ ధర్మం విచారించుకున్నా యుద్ధమునకు వెనుదీయుట నీకు సరియైనది కాదు. ఎలయనిన క్షత్రియునకు ధర్మ యుద్ధం కంటే శ్రేయస్కరమైనది మరొకటి లేదు కదా!

 

శ్లో|| యదృచ్ఛయా చోపపన్నం స్వర్గద్వారమపావృతమ్
సుఖినః క్షత్రియాః పార్థ లభంతే యుద్ధమీదృశమ్
||(2-32)||

టీక:- పార్థ = అర్జున​; యదృచ్ఛయా = కోరకుండానే, యాదృచ్ఛికముగా;  చో ఉపపన్నం = సంప్రప్తమైనదియు; అపావృతమ్ = తెరువబడినది; స్వర్గద్వారమ్ =  స్వర్గద్వారమును; ఈ దృశమ్ = ఇట్టి; యుద్ధమ్ = యుద్ధమును; (యే); క్షత్రియాః = ఏ క్షత్రియులు; లభంతే = పొందుచున్నారో; తే = వారు; సుఖినః = ధన్యులు.

భావము: అర్జునా! అప్రయత్నముగానే లభించినట్టిదియు, తెరువబడిన స్వర్గ ద్వారం వంటిదియు అగు ఇట్టి యుద్ధమును  ఏ క్షత్రియులు పొందుతున్నారో వారు వాస్తవముగా ధన్యులే.

 

శ్లో|| అథ చేత్త్వమిమం ధర్మ్యం సంగ్రామం న కరిష్యసి
తతః స్వధర్మం కీర్తిం చ హిత్వా పాపమవాప్స్యసి
||(2-33)||

టీక:- అథ = ఇక​; త్వమ్= నీవు; ఇమమ్=ఈ; ధర్మ్యమ్= ధర్మయుక్తమైన​; సంగ్రామం = యుద్ధమును; న కరిష్యసి = చేయ కుందువేని; తతః = అందువలన​; స్వధర్మమ్= స్వధర్మమును; కీర్తించ = కీర్తిని; హిత్వా= విడిచి; పాపమ్= పాపమును; ఆవాప్స్యసి = పొందగలవు.

భావము: అర్జునా! ఇక నీవు ధర్మయుక్తముగా ఈ యుద్ధము చేయకుందువేని దానిచే నీవు స్వధర్మమును అనాదరించినవాడవై కీర్తిని పోగొట్టుకుని పాపమును పొందగలవు.


శ్లో|| అకీర్తిం చాపి భూతాని కథయిష్యంతి తేఽవ్యయామ్
సంభావితస్య చాకీర్తిః మరణాదతిరిచ్యతే
||(2-34)||

టీక:- అపిచ​= మరియును; భూతాని =ప్రాణులు (జనులు); తే = నీ యొక్క​; అవ్యయామ్ = చిర కాలము మాయ కుండునట్టి; అకీర్తిం = అపకీర్తిని; కథయిష్యంతి = కథలుగా చెప్పుకొనగలరు; సంభావితస్య = గౌరవముగలవానికి; అకీర్తిః = అపకీర్తి; మరణాత్= చావు కంటెనూ; అతిరిచ్యతే = అధికమైనదగుచున్నది.

భావము: అర్జునా! మరియు లోకులు నీ యొక్క అపకీర్తిని చిరకాలం వరకు చెప్పుకొనుచుందురు. గౌరవంగా బతికిన వానికి అపకీర్తి చావు కంటేను అధికమైనది.


శ్లో|| భయాద్రణాదుపరతం మంస్యంతే త్వాం మహారథాః
యేషాం చ త్వం బహుమతో భూత్వా యాస్యసి లాఘవమ్
||(2-35)||

టీక:- చ = మఱియు; యేషాం= ఎవరిలో; త్వం= నీవు; బహుమతః భూత్వా = గౌరవింపబడినవాడవై; లాఘవమ్ = చులకనను (అగౌరవమును); మహారథాః = మహారథులు; త్వాం = నిన్ను; రణాత్ = రణము నుండి; భయాత్= భయము వలన​; ఉపరతం= మఱలినవానిగా; మంస్యంతే = తలతురు.ద్రణాదుపరతం మహారథాః
చ యాస్యసి

భావము: అర్జునా! మరియు ఇంతవరకు ఏ మహారధులు నిన్ను గొప్ప విలుకానిగా భావించుచున్నారో వారే నిన్నిప్పుడు చులకనగా చూచి భయముచేఁ యుద్ధం నుండి మరలిన వానిగా తలంతురు.

 

శ్లో|| అవాచ్యవాదాంశ్చ బహూన్ వదిష్యంతి తవాహితాః
నిందంతస్తవ సామర్థ్యం తతో దుఃఖతరం ను కిమ్
||(2-36)||

టీక:- తవ= నీ యొక్క​; అహితాః = శత్రువులు; తవ= నీ యొక్క​; సామర్థ్యం = సామర్థ్యమును; నిందంతః= దూషించువారై; బహూన్ = అనేకములైన​; అవాచ్యవాదాంశ్చ = అనరాని మాటలు కూడా; వదిష్యంతి= పలుకగలరు; తతః= అంతకంటే; దుఃఖతరం = దుఃఖతరమైనది; కిమ్ ను= ఏమి కలదు?

భావము: అర్జునా! అంతే కాక ఆ శత్రువులు నీయొక్క నైపుణ్యమును సామర్థ్యమును దూషించుచు, పెక్కు దుర్భాషలను కూడా పలుకగలరు. దానిని మించిన దుఃఖ మేమిగలదు?


శ్లో|| హతో వా ప్రాప్స్యసి స్వర్గం జిత్వా వా భోక్షసే మహీమ్
తస్మాదుత్తిష్ఠ కౌంతేయ యుద్ధాయ కృతనిశ్చయః
||(2-37)||

టీక:- కౌంతేయ = ఓ అర్జున​!; హతో వా= మరణించినచో; స్వర్గమ్= స్వర్గమును; ప్రాప్స్యసి = పొందగలవు; జిత్వా వా = జయించినచో; మహీమ్ = రాజ్యమును; భోక్షసే = అనుభవించుదువు; తస్మాత్= అందువలన​; యుద్ధాయ= యుద్ధము చేయుటకు; కృతనిశ్చయః= కృతనిశ్చయుడవై; ఉత్తిష్ఠ= లెమ్ము.

భావము: అర్జునా! అర్జున ఒకవేళ నీవే ధర్మయుద్ధమందు శత్రువులచే చంపబడినచో స్వర్గమును పొందుదువు. అట్లుకాక నీవే జయించినచో ఈ భూలోకరాజ్యమును అనుభవించెదవు. (ఈ ప్రకారముగా రెండు విధముల మేలే జరుగును.) కావున లెమ్ము! యుద్ధమునకు సంసిద్ధుఁడవు కమ్ము!

x-x-x-x


 

2-29: సాంఖ్య యోగము. 29వ శ్లోకము

 శ్లో|| ఆశ్చర్యవత్పశ్యతి కశ్చిదేన
మాశ్చర్యవద్వదతి తథైవ చాన్యః
ఆశ్చర్యవచ్చైనమన్యః శృణోతి
శ్రుత్వాప్యేనం వేద న చైవ కశ్చిత్ ||(2-29)||

 

టీక:- కశ్చిత్ = ఒకానొకడు, ఏనమ్ = ఈ ఆత్మను, ఆశ్చర్యవత్ = ఆశ్చర్యకరమైనదానివలె, పశ్యతి = చూచుచున్నాడు, తథైవ = అటులనే, అన్యఃచ = మఱియొకడు, ఆశ్చర్యవత్ = ఆశ్చర్యకరమైనదానినివలె, ఏనమ్ = ఈ ఆత్మను, వదతి = చెప్పుచున్నాడు, అన్యఃచ = ఇంకొకడు, ఏనమ్ = ఈ ఆత్మను, ఆశ్చర్యవత్; ఆశ్చర్యకరమైనదానినివలె, శృణోతి = వినుచున్నాడు, శ్రుత్వాపి = వినియును, ఏనమ్ = ఈ ఆత్మను, కశ్చిత్ చ =(వారిలో) ఎవడును; నవేద ఏవ = ఎఱుంగుటయే లేదు (సాక్షాత్తుగ అనుభూత మొనర్చుకొనుట లేదు.).

 

భావము:  ఈ ఆత్మను ఒకానొకడు ఆశ్యర్యమైనదానినివలె చూచుచున్నాడు. మఱియొకడు ఆశ్చర్యమైనదానినివలె (ఆత్మ గూర్చి) చెప్పుచున్నాడు. అట్లే వేరొకడు అశ్చర్యమైనదాని వలె ఆత్మను గూర్చి వినుచున్నాడు. అట్లు వినియు, చూచియు, చెప్పియుగూడ ఎవరును దానిని సరిగా తెలిసికొనుటలేదు (సాక్షాత్తుగ అనుభవించుటలేదు.)

 

వ్యాఖ్యానము:

పదాలు చిహ్నాలు యథార్థ వస్తువు కావు: మన మనస్సులో పదాలు లేదా వాటి చిహ్నాలు ఒక విషయాన్ని సూచిస్తాయి. మనము ఈ పదాలు/చిహ్నాలకు అతుక్కుపోతాము. అంతేకాక వాటిని తరచుగా యథార్థ వస్తువుకు  ప్రామాణికంగా తీసుకొని తడబడుతున్నాము. క్రింద ఇచ్చిన అదనపు వివరణలో ఇవాన్ పావ్లోవ్ ప్రయోగము కూడా చూడండి. మనం మనకెంత ప్రాపంచిక జ్ఞానం ఉన్నా మనం ఈ చిహ్నాలకే బానిసలమని శాస్త్రవేత్తలు నిర్ధారించారు. వీటిని దాటుకుని అసలైన వస్తువు వైపు ప్రయాణం దాదాపు శూన్యము. 

వెనుకకు-ముందుకు-ఒకేసారి చూడటం: కేవలం చూడటం, వర్ణించడం, వినడం ద్వారా మెచ్చుకోవడం ద్వారా ఆత్మను ఎవరూ అర్థం చేసుకోలేరు.  దీనియర్థం మనం ఆత్మను తలచే తలము మరియు దానిని నిర్ధారణచేయు చేయు తలము వేరువేరుగా ఉన్నంత కాలం, ఆత్మ అనుభూతిలోనికి రాదు.  కాబట్టి ఇది ఒక వ్యక్తి తన ఆత్మతో తనను తాను విలీనం చేసుకోవాలని సూచిస్తుంది, అందువలన ఇది సైద్ధాంతిక అన్వేషణ కానే కాదు. ఒకే సమయంలో చేయడము, నేర్చుకోవడము జరగవలెను.

 

అదనపు వివరణ:

ఇవాన్ పావ్లోవ్ ప్రయోగము: క్లాసికల్ కండిషనింగ్ (=స్థితివ్యాజము = స్థితి కలిగించు భ్రమ​) ప్రమాదవశాత్తు నమోదు చేయబడింది. ఇవాన్ పావ్లోవ్ కుక్కల జీర్ణక్రియపై పరిశోధన చేస్తున్నప్పుడు, ఆహారం పట్ల కుక్కల శారీరక ప్రతిచర్యలు కాలక్రమేణా కొద్దికొద్దిగా మారుతున్నాయని గమనించాడు. మొదట్లో, కుక్కలు వాటి ముందు ఆహారాన్ని ఉంచినప్పుడు మాత్రమే లాలాజలాన్ని స్రవించేవి. అయితే, తరువాత వాటికి ఆహారం రాకముందే అవి కొద్దిగా లాలాజలము కార్చడం మొదలుపెట్టాయి. ఆహారం రాకముందే ఒక  క్రమ పద్ధతిలో వస్తున్న శబ్దాలకు అవి లాలాజలాన్ని స్రవిస్తున్నాయని పావ్లోవ్ గ్రహించారు; ఉదాహరణకు,  వాటికి ఆహారం తెచ్చే తోపుడు బండి శబ్దాలు కావచ్చు.

క్లాసికల్ కండిషనింగ్ (=స్థితివ్యాజము = స్థితి కలిగించు భ్రమ​) అతని సిద్ధాంతాన్ని పరీక్షించడానికి, పావ్లోవ్ ఒక ప్రయోగాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు, అందులో అతను కుక్కలకు ఆహారం అందించే ముందు గంటను మోగించాడు. మొదట్లో, కుక్కలు గంటలకి ఎటువంటి ప్రతిస్పందనను చూపలేదు. అయితే, క్రమేణ​, కుక్కలు ఒంటరిగా (ఆహారం చూడకుండానే) గంటల శబ్దానికి లాలాజలము స్రవించడం ప్రారంభించాయి.

స్థితివ్యాజము సత్య దూరము: స్థితివ్యాజము యొక్క ప్రభావముతో విన్నవి చూచినవి చెప్పినవి కూడా అపభ్రంశము చెంది  సత్యమునకు దూరముగా పోయెదము అని ఈ శ్లోకము అర్ధముగా  భావించవలెను.

క్రింది అన్నమాచార్యులవారి పల్లవి   చూడండి. 

చూడరెవ్వరు దీని సోద్యంబు పరికించి

చూడఁజూడఁగఁ గాని సుఖమెఱఁగరాదు

భావము: సాధారణంగా దీనిని (తనలోని తనను) పట్టించుకొనక అద్భుతమైన విషయాన్ని మనిషి మరుగున పెడుతున్నడు. 

దాదాపు రెండు వేల సంవత్సరముల క్రిందట సెనెకా గారు చెప్పిన మాటలు కనువిప్పుకు మార్గములు. "మనకు చాలా తక్కువ సమయం ఇవ్వబడినదని కాదు, కానీ దానిలో చాలా భాగము అవివేకముగా  కోల్పోతాము. ... మన జీవితం చిన్నది కాదు, కానీ మనం దానిని అలా చేసుకుంటాము; మనకు లేమి లేదు. కానీ  ఉన్నదాన్ని అసమర్థతో పారవేసు కుంటాం."   - లూసియస్ సెనెకా

 

అనుమిత (ఉప​) సిద్ధాంతములు (corollaries):

మన ప్రస్తుత స్థితి నుండి సానుకూలంగా లేదా ప్రతికూలంగా భావించబడిన ఏదైనా కదలిక లేదా కార్యము అజ్ఞాన జనిత చర్యయే. ఆచరించలేని స్థితిలో సంపూర్ణ మౌనంతో నిలిచి ఉండటమే నిజముగా మానవునికి గల అవకాశం. ఐతే ఇది సాధన ద్వారా సాధించగలిగినదికాదు. (Refer to 4.18).

x-x-x-x