4, మే 2024, శనివారం

2-17 : సాంఖ్య యోగము. 17వ శ్లోకము

శ్లో|| అవినాశి తు తద్విద్ధి యేన సర్వమిదం తతమ్
వినాశమవ్యయస్యాస్య న కశ్చిత్కర్తుమర్హతి ||(2-17)|| 

టీకః - ఇదంసర్వమ్ = ఈ సమస్త ప్రపంచమును, యేన = దేనిచేత (ఏ దైవము చేత), తతమ్ =వ్యాపించబడియున్నదో, తత్తు = దానిని, అవినాశి = నాశము లేనిదానిగా, విద్ధి = ఎఱుంగుము, అస్య = ఈ, అవ్యయస్య = నశింపని సత్పదార్థమునకు, వినాశమ్ నాశమును, కర్తుమ్ = కలుగజేయుటకు, కశ్చిత్ = ఎవడును, న అర్హతి = తగడు. 

భావము:  ఓ అర్జునా! ఏది అయితే విశ్వమంతటను వ్యాపించి ఉన్నదో అది నాశరహితమైనదని యెఱుంగుము. అవ్యయమగు అట్టి దానిని  వినాశము చేయుటకు ఎవరిచేతను కాదు. 

వ్యాఖ్యానము:

అనంతము అంతు చిక్కదు: ప్రపంచమున ఎందరో మేధావులు అనంతము అనుదాని గురించి పరిశోధనలు చేశారు. కొందరు దానిని గణిత పద్ధతిలో; కొందరు చిత్ర పద్ధతిలో; ఇంకొందరు శ్లోకములు  పద్యముల రూపములో; ఇంకొందరు అంకెల రూపంలోను వర్ణించి తరించిరి. ఐనప్పటికీ మానవుని వూహకు అనంతము చిక్కక చిక్కులు పెడుతూనే వున్నది.

క్రమ పద్ధతి లేదు: మానవులుగా మనము, ఎంతో నిడివిగల సూర్య మండలమును, పాలపుంతను, గేలాక్సీలను ఒక క్రమ పద్ధతిలో వూహించుకొని మనస్సులో నిక్షిప్తం చేసుకుంటాము. అటులనే ఎంతకు తెగని అనేక సంకేతములను కంఠస్థము చేసుకోగలుగుతాం. కొందరు వేదాలనే కంఠస్థము చేయగలిగారు. కానీ అనంతం గురించి మానవుడు ఇదమిత్థమైన అవగాహనకు రాలేక పోయాడు. ఈ రకముగా మానవుని మేధకు అనంతము ఒక కొరకరాని కొయ్యగా మిగిలిపోయినది.

అనంతంగా పునరావృతమగు నమూనాలు: గొప్ప కళాకారులు ఎం.సి. ఏస్ఛెర్ తరచుగా వంటి వారు పరిమిత ప్రాంతంలో, సరిహద్దులు దాటని,  అనంతంగా పునరావృతమయ్యే నమూనాలను సృష్టించడానికి అనేక విధములుగా ప్రయత్నించారు. అనంతం యొక్క భావనను చిత్ర మాధ్యముద్వారా అన్వేషించారు. వారికి పాయిన్'కెయర్ (Poincaire) వారి హైపర్‌బోలిక్ (అతిపరావలయ) జ్యామితి మోడల్ (నమూనా) ఒక ఆధారముగా మారినది. పాయిన్'కెయర్ వారి డిస్క్ మోడల్'కు నిర్వచించబడిన స్థలంలో అనంతంగా పునరావృతమయ్యే నమూనాలను (లేదా నకళ్ళను) సూచించే సామర్థ్యం కలిగి ఉంది.



అతిపరావలయ నమూనా: ఈ అతిపరావలయ నమూనాలో, మనము ఎస్చెర్ యొక్క కళాకృతిని (భూమిపై) ఒక కొండపై నిలబడి చూచిన దానితో పోల్చవచ్చును. సుదూర వస్తువులు చిన్నవిగా కనిపిస్తాయి, అయితే దగ్గరగా ఉన్నవి పెద్దవిగా కనిపిస్తాయి. భూగ్రహంపై  స్థానంతో సంబంధం లేకుండా సుస్థిరమైనదీ దృగ్విషయం. 

ఎస్చెర్ గారి వృత్త​ పరిమితి-III: ఎస్చెర్ గారి వృత్త​ పరిమితి-IIIలో  (Circle Limit III) నమూనాలలోని ప్రతి చేప అనంతమైన నకళ్ళకు (patterns) లోనవుతుంది, అయితే సమానమైన హైపర్బోలిక్ అక్షాల మధ్య దూరాలు డిస్క్ అంచు వైపు వెళుతున్నకొద్దీ క్రమంగా తత్సమానమైన చిన్న యూక్లిడియన్ దూరాలుగా మారతాయి.  పర్యవసానంగా, అంచులకు దగ్గరగా వుండే చేపలు చిన్నవిగా కనబడినప్పటికీ,  ఈ నమూనాలలోని అన్ని చేపలు ఒకే (హైపర్బోలిక్) పరిమాణంలో ఉంటాయి.

(4, 3, 3) అను సమితి:  ఎస్చెర్ గారి వృత్త​ పరిమితి-IIIని (4, 3, 3) అను సమితిగా పేరు పెట్టవచ్చు, అనగా కుడి మొప్పల వద్ద  4 చేపలు ఎడమ మొప్పల వద్ద 3 చేపలు సంఖ్య, ముక్కుల వద్ద 3 చేపలు కలుసుకుంటాయన్నమాట​.

అపారమగు  భావము: ఈ రకంగా చూస్తే, సుమారు 41 సెంటీమీటర్ల వృత్తములో అనంతమగు చేపల నకళ్ళను చూపించుటలో ఎస్చెర్ సఫలీకృతులయ్యారని చెప్పవచ్చును. అనంతమగు చేపల నకళ్ళను ఒక చిన్న వృత్తములో చూపి, అపారమగు  భావమునకు ఒక నిర్దిష్టమైన రూపు కల్పించారు ఎస్చెర్ గారు.

ఎటు చూసినా ఒకటే: ఇందులో గమనించవలసినది ఏమిటంటే వృత్తంలో ఎక్కడ ఉన్నా అక్కడనుంచి కనబడే దృశ్యం తిరిగి మనకు కనబడుతున్న దృశ్యం వలెనే ఉండును. అనగా ఈ  దృశ్యమాధ్యములో ఎక్కడకు వెళ్ళినా అదే సమాన పరిమాణముతో వున్న చేపలు ఎదురౌతాయి.

అకాశానికి నిచ్చెనలు అవివేకము: అనంతము అనగా మేరలు లేనిది. అందుకే పై బొమ్మలో ఎటు చూచినా ఒకే విధముగా కన్పట్టునట్లు చిత్రకారుడు ప్రయత్నించాడు. కొనలు లేని దాని కొనలు కొసలు  నిర్ణయించలేము. అద్దానిని మనసులో నిలుపుట అసంభవము. కావుననే దైవమును మానవుడు వీక్షించలేడు. కాని కాంక్షిచుతాడు. కానిదానికై ప్రయత్నము చేయుట అవివేకము అని ఎంచడు.

అసాధ్యమైన​ కార్యము: స్థూలముగా ఏది విశ్వమంతటను వ్యాపించి ఉన్నదో, అది నాశరహితమైనదో, ఆ అవ్యయమగు దానిని  వినాశము చేయుటకు ఎవరిచేతను కాదు. ఏలయనగా మానవుని అల్పత్వము ఈ కార్యమునకు దోహద పడదు. 

లేని దానిని వూహించుతాము: ఇక్కడ  ఎస్చర్ గారి చిత్రంలో చూపినట్లుగా మనము అనంతమునకు ఒక పరిథి కల్పించుకుని దానిని గ్రహించితిమని తృప్తి చెందుతాము. కానీ, వాస్తవానికి మనము దానిని గ్రహించలేమని అంగీకరించము. ఈ రకంగా మనకు మనము సర్దిచెప్పుకొని లేని అనుభూతిని పొందుతాం. అనవసరపు లంపటములో ఇరుక్కుంటాం. అనుభూతికి రాని దానిని తెచ్చుకున్నామను భ్రమలో వుంటాం.

సంజ్ఞలు అనంతమును చూపలేవు: పై రకంగా మనము తెలియ కుండానే ఎస్చర్ గారి బొమ్మను అనంతమునకు ప్రతీకగా ఊహించుకున్నట్లు, అనేకానేక సంజ్ఞలతోను, సంభావ్యములతోను, గుర్తులతోను మనసును నింపుకొని ఊహాలోకాల్లో విహరించుతూ జీవనమను దానికి మేరలు నిర్ణయించి, తాడు కట్టిన మేకలాగ జీవించు చున్నాము. జాగ్రత్తగా గమనించిన మన జ్ఞాపకములలో పట్టి ఉంచినవి కేవలము సంజ్ఞలు గుర్తులు మాత్రమే.

అశక్తతను ఒప్పుకోము: అందుమూలమున అనంతమగు దానిని ఏ రకముగాను ఇక్కడ బొమ్మలో చూపిన విధముగా మనస్సులో ఇముడ్చుకోలేము. కానీ మానవులుగా మనము మన అశక్తతను ఒప్పుకోలేము. అనంతమును ఒడిసి పట్టుకుందామనే ప్రయత్నములలో కాలము వృధా చేస్తాము.

ఈరకముగా ఈ శ్లోకమునకు క్రింది విధముగా అన్వయార్ధము చెప్పుకొనవచ్చును.

అనుమిత (ఉప​) సిద్ధాంతములు (corollaries):

సత్యము స్థిరముగా శాశ్వతముగా క్షయరహితముగా నిలుచునది. దానిని తెలియుటకు ప్రయత్నములుకానీ ప్రమాణములుకానీ లేవు. కావున మానవుడు చేయగలిగిన ఏకైక యత్నమును తెలియుము. (Also refer to 2-41)

x-x-x-x

2-16: సాంఖ్య యోగము. 16వ శ్లోకము

శ్లో|| నాసతో విద్యతే భావో నాభావో విద్యతే సతః
ఉభయోరపి దృష్టోఽన్తః త్వనయోస్తత్త్వదర్శిభిః ||(2-16)|| 

టీకః  అసతః = అసత్యమైనదానికి; లేనిదానికి (తాత్కాలికమైనదానికి, మన ఇప్పటి స్థితికి); భావః = ఉనికి; నవిద్యతే = లేదు; సతః = ఉన్నదానికి (=సత్యమైనదానికి); అభావః = లేమి; నవిద్యతే = లేదు; అనయో = వీటిలో; ఉభయోరపి = రెండింటియొక్క; అన్తఃతు = నిజమైన సారాంశం; నిశ్చయముగా ఏది నిలిచి యుండునో; తత్త్వదర్శిభిః = జ్ఞానులచేత, దృష్టః = చూడబడినది.

భావము:  అసత్యములై (నామరూపాత్మకములై, నశించు స్వభావముగలవియై) నట్టి దేహేదులకు ఉనికిలేదు, సత్యమైనట్టి ఆత్మకు లేమిలేదు. తత్త్వజ్ఞానులగువారి రెండింటి యొక్క నిశ్చయమును బాగుగ తెలిసికొనియున్నారు.

వ్యాఖ్యానము:

మన ఎఱుక తాత్కాలికము: మానవుని జీవనమును నిర్దేశించు రెండు ముఖ్య ఘటనలు - పుట్టుక మరణముల మధ్యనే మనకు ఎఱుక పుట్టుచున్నది. అనగా ఇది అనంతమునకు చెందినది కాదు (2-28). దేనికైతే నిర్దిష్టమైన మొదలు అంతము వున్నవో అవి యన్నియు అశాశ్వతములే (5-22).

ఆత్మ తత్వము: దేని మూలమున మానవుడు తాను మరణించానని తెలియలేడో దానిని వివరిస్తున్నారు. ఈ జీవనము అను అనంత ప్రయాణములో జీవులు పుట్టి మరణించుట అనునది సహజము. అట్టి మనకు అనంతము గురించి తెలిసినది కేవలం అభిప్రాయములు, ఊహాగానములు మాత్రమే. అనగా సత్యదర్శనము లేదా అనంతదర్శనము మరణము అనునది దాటకుండా కలుగదు. 

శాశ్వతత్వ​ము అనుభవించి చెప్పినదిఇక్కడ “తత్త్వదర్శిభిః' - 'దర్శిభిః' అని చెప్పి దాని తత్త్వమును ప్రత్యక్షముగ చూచినవారని అర్థము కల్పించిరి. కేవలము విని చదివి తెలుసుకున్నవారు కారని, ఆ శాశ్వతత్వ​ము అనుభవించి చెప్పినవారు అని అనుకోవాలి. 

అశక్తతా సోపాన క్రమము: మన ప్రపంచము అశక్తతా సోపాన క్రమమును (phenomenon of Trophic Cascade)  అనుసరించి నడచుకొనును. అగ్రశ్రేణిన వున్న మాంసాహారుల (వేటాడు జంతువుల చేరిక లేదా తొలగింపుల​) ద్వారా ప్రేరేపించబడిన పర్యావరణ దృగ్విషయం అశక్తతా సోపాన క్రమము. ఇది ఆహార గొలుసు (సైకిల్) ద్వారా మాంసాహారుల మరియు ఆహారం యొక్క సాపేక్ష జనాభాలో పరస్పర మార్పులను సూచించును. ఇది తరచుగా పర్యావరణ వ్యవస్థ నిర్మాణం మరియు పోషకముల ఆవృత్తిలో (సైక్లింగ్‌లో) గణనీయమైన మార్పులను అంచనా వేయుటకు సహకరించును. 

పెను మార్పులు సంభవమా?చిన్న దిద్దుబాటులతో ఇంతటి పెను మార్పులు సంభవమా అని సందేహము కలిగించును.  క్రితము శతాబ్ధం మొదట్లో (1925 ప్రాంతములలో) ఎల్లోస్టోన్   నేషనల్ పార్కులో తోడేళ్ళను వేటాడి అంతము చేయడంతో జింకల సంఖ్య అపరిమితముగా పెరిగి అక్కడ ఉన్న వృక్షసంపదను పూర్తిగా తినివేసి దాదాపుగా ఎడారిలా మార్చివేశాయి. వాటి సంఖ్యను తగ్గించడానికి మానవులు దాదాపు డేబ్భై సంవత్సరములపాటు ప్రయత్నించినప్పటికీ ప్రయోజనము లేక పోయినది.

నాటకీయమైన మార్పులు1995లో కేవలము 25 తోడేళ్ళను  ప్రవేశపెట్టినప్పుడు నాటకీయమైన మార్పులు జరిగి 15 సంవత్సరముల లోపుననే ఆ అరణ్యము తిరిగి పూర్వపు వైభవమును పొందినది. మరింత వివరణము కొరకు క్రింది లింకు చూడండి. తోడేళ్ళు నదులను ఎలా మార్చగలవు?

మూలకారణము కనుగొనుము: అశక్తతా సోపాన క్రమమును అనుసరించి ఏది లేదో దాని ప్రభావమును మాత్రము మనము  మనలో తెలియుదుము. పై ఉదాహరణలో జింకలను నియంత్రించుటకు చేసిన ప్రయత్నాలు వీగి పోయినవి. అనగా ప్రభావమును నియంత్రించడం వలన ప్రయోజనం కనపడదు. ఆ ప్రభావమునకు మూలమేదియో కనుగొనవలెను. 

మందులు మింగినంత సులభమైన మార్గములేదుమన మనసు బాహ్య ప్రపంచమును (మనకు తెలియకనే) అనుకరించును. కావున ​మన అంతరంగము కూడా బయలు కాన్పడు ప్రపంచము వంటిదే. మనలో సత్యము లేక పోవుటచే అసత్యము ఇష్టా రాజ్యమేలుచున్నది. (పై ఉదాహరణలో జింకల సంఖ్య లాగ) ఈ అసత్యమును అదుపులో ఉంచలేము. సత్యమును చేరుటకు, మనము రుగ్మతలకు మాత్రలు వేసుకొన్నంత సులభమైన మార్గములేదు. దానికొక్కటే ఔషధము. అసత్యమును అన్ని విధములా పారద్రోలుట.   సత్యమునకు మార్గము కనుగొనక పరమును చేరలేము.

 

అనుమిత (ఉప​) సిద్ధాంతములు (corollaries):

మూలకారణము కనుగొనక సమస్య పరిష్కారం సూచించలేము.పైపై అగపడు సమస్యలను తొలగించిన వాటి స్థానములో మరిన్ని వచ్చి చేరును. సమూలముగ పెకలించని సమస్య సమస్యగానే మిగిలిపోవును. 

x-x-x-x

2, మే 2024, గురువారం

2-14, 15: సాంఖ్య యోగము. 14వ & 15వ శ్లోకములు.

 శ్లో|| మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌంతేయ శీతోష్ణసుఖదుఃఖదాః
ఆగమాపాయినోనిత్యాః తాంస్తితిక్షస్వ భారత ||(2-14)|| 

టీక:- కౌంతేయ = ఓ అర్జునా!, మాత్రాస్పర్శాస్తు = ఇంద్రియములయొక్క శబ్దాది విషయ సంయోగములు, శీతోష్ణ సుఖదుఃఖదాః = శీతము, శీతము, ఉష్ణము, సుఖము, దుఃఖము - వీనినిచ్చునవియు; ఆగమాపాయినః = రాకడపోకడలు గలవియు, అనిత్యాః = అస్థిరములును (అయియున్నవి), తాన్ = వానిని,భారత = భరతకులమందు బుట్టిన ఓ యర్జునా! తితిక్షస్వ = ఓర్చుకొనుము. 

భావము:  ఓ అర్జునా! ఇంద్రియములయొక్క శబ్దస్పర్శాది విషయసంయోగములు ఒకపుడు శీతమును, ఒకపుడు ఉష్ణమును, ఒకప్పుడు సుఖమును మఱియొకపుడు దుఃఖమును గలుగజేయుచుండును. మఱియునవి రాకడపోకడలు గలవియై, అస్థిరములై యున్నవి. కాబట్టి వానిని ఓర్చుకొనుము. 

శ్లో|| యం హి న వ్యథయంత్యేతే పురుషం పురుషర్షభ
సమదుఃఖసుఖం ధీరం సోఽమృతత్వాయ కల్పతే
||(2-15)|| 

టీక:- పురుషర్షభ= పురుష శ్రేష్ఠుడవగు ఓ అర్జునా! ఏతే = శబ్దస్పర్శాది విషయములు, సమదుఃఖసుఖమ్ = సుఖదుఃఖములను సమముగ జూచునట్టి, ధీరమ్ = ధైర్యశాలియగు, యం పురుషమ్ = ఏ మనుజుని, వ్యథయన్తి = బాధింపవో (చలింపజేయవో), సఃహి = అతడు గదా, అమృతత్వాయ = మోక్షముకొఱకు, కల్పతే = తగియున్నాడు. 

భావము:  పురుషశ్రేష్ఠుడవగు ఓ అర్జునా! ఎవనిని ఈ శబ్ధస్పర్శాదులు చలింపజేయవో, సుఖదుఃఖములందు సమభావముగల అట్టి ధీరుడే మోక్షమున కర్హుడగును.​ 

వ్యాఖ్యానము

విజ్ఞులు తెలియుదురు: ఇక్కడ ధీరులు అనగా విజ్ఞులైన వారు అని అర్థము. 12వ శ్లోకం (న త్వేవాహం జాతు నాసం...అర్ధాన్ని తీసుకుంటే, ఇది ఇంకా సులభముగా గ్రహించ వచ్ఛు. మనిషి లోనే మొత్తము ప్రపపంచము ఇమిడి ఉండగా, భౌతిక ప్రక్రియలైన  కౌమారము, యవ్వనము, వార్థక్యము కేవలము బయటకు వ్యక్తమయ్యే ఘటనలు మాత్రమే. ఐతే అనంతమైన చైతన్యము నందు ఇవియన్ని  పొరలు పొరలుగా ఇమిడి వున్నాయని అనుకోవచ్చును. 

తటస్థముగా ఉండలేము: గమనిస్తే 11, 12, 13 శ్లోకముల పరిణామమే పై రెండు శ్లోకములు. 11  దానిలో మానవుడు మరణం జీవనములను సమానముగా తీసుకొనవలెనని సూచించారు. 12వ దానిలో మానవునికి శాశ్వతత్వం పొందడానికి అవకాశముందన్నారు.  13వ దానిలో జీవితం అనునది  గోలుసుకట్టులాగ  ఒక దాని తర్వాత ఇంకొక దశ జరుగుతూ పోతుందన్నారు. ఇక్కడ ఈ శ్లోకములలో తనలోనే ఈ మార్పులు జరుగుతుండగా  గమనించి కూడా తటస్థముగా ఉండువాడు ధీరుడు అని చెప్పారు. అంటే తటస్థముగా ఉండుట అత్యంత కఠినము అనునది కూడా ఇక్కడ సూచించారు.

మనస్పూర్తిగా అంగీకరించము,తన దేహంలో జరుగు ఈ మార్పులు మానవునికి సుఖప్రదమైనవి మాత్రం కావు. అంటే ధీరుడు అనువాడు వీనిని అనుభవిస్తూ కూడా ఎటువంటి ప్రతిక్రియను వ్యక్తం చేయక తనలో జరుగుతున్నది మంచిదే అని హృదయపూర్వకముగా స్వీకరించి ఊరక ఉండువాడు మోక్షమునకు అర్హుడు అని సెలవిచ్చారు. విజ్ఞులు తాము కల్పించుకొనక​ ప్రకృతికి తమపై ఇష్టమొచ్చినట్లు చేసుకొను అధికారము కల్పించారు అనుకోవచ్చును.  

ఓర్చుకోలేముఎలాగూ మోక్షం వస్తుంది కదా.  ఓర్చుకుంటేపోతుంది కదా అన్ని కూడా అనుకొనుటకు వీలుకాదు.   

షరతులులేని ప్రయాణం: ముందుగానే చెప్పుకున్నట్టు ప్రకృతి విధించు ఈ పరీక్ష చెప్పాపెట్టకుండా వస్తుంది. ఆ పరీక్షను విధిస్తున్నది దైవం అని తెలిస్తే మనం ఓర్చుకోవడనికి సన్నద్ధులౌతాం. కానీ పరీక్షిస్తున్నారు ఎవరో తెలియనప్పుడు ఓర్పు గగనమే అవుతుంది. ఎటువంటి హామీలు లేకుండా తన వైపు నుండి ఇటువంటి పరీక్షకు గురి కావడానికి ఎవరికి ఇష్టం ఉంటుందిపైగా అటు కావచ్చుఇటూ కావచ్చు అనే సంశయం పీడిస్తూనేవు ఉంటుంది. సంక్షేమము అను బాటలో సత్యముండుటకు ఆస్కారం లేదు (2-45 చూడుము).  అనగా మానవుడు ఈ పరీక్షకు మనస్ఫూర్తిగా తయారైనప్పుడు అవకాశం ఉంటుంది.

సత్యము ఎరుకపడదు: మానవుడు ప్రత్యేకంగా దీనికి సంసిద్ధత తెలుపలేడు.  తాను చేస్తున్న పనిలో పూర్తిగా మిగిలి పూర్తిగా మునిగిపోయి తను తన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం మరిచి ఏకాగ్రతలో ఉన్నప్పుడు ఆ సత్యముతో సంపర్కము కలుగవచ్చును..  దీని విశిష్టత తెలుపుటకేసూటిగా క్లుప్తముగా చెప్పు భగవద్గీతలోరెండు శ్లోకములను కేటాయించిదాదాపు ఒకే విషయాన్ని పునరావృతం చేశారు.

అనుమిత (ఉప​) సిద్ధాంతములు (corollaries): 

ఏకాగ్రత: సహనము, ఓపిక​, రెచ్చగొట్టే సమయాల్లో ఏకాగ్రత కోలుపోక పోవడము ఒక రకముగా మూర్ఖంగా అనిపించినప్పటికీ, ఇవి లేకుండా సత్యాన్వేషణ అసాధ్యము. తమపైతాము నమ్మకముంచి ఒంటరిగా నిలబడలేనివారికి ఇది అశక్యము. 


వివరణము: ఇక్కడ చెప్పిన ఒంటరితనం ఏదో ఒకరోజు; ఒక సంవత్సరం అను కాలముతో సంబంధం లేని అనంతమైనది. ప్రపంచమంతా ఒకవైపు తానొకవైపు వుండు ఏకాకి ప్రయాణము. ఇందులోని పరీక్షలు క్రింది అన్నమాచార్యుల కీర్తన వలె నుండును.

 

జమునోరిలో బ్రదుకు సంసారము చూడ

చమురు దీసిన దివ్వె సంసారము

సమయించుఁ బెనుదెవులు సంసారము చూడ

సమరంబులో నునికి సంసారము     ॥సడి॥

భావము: సంసారము యముని నోటిలో బ్రదుకు వంటిది. (తననోట జీవించువానిని యముడు క్షణమునందైన కబళింపవచ్చును).. అట్లే సంసారమున నున్నవాడు ఎప్పుడైన ప్రమాదమునకు గురికావచ్చును.

సంసారము చమురుదీసిన వత్తి వంటిది. దీపము చక్కగా వెలుగక ఆరిపోవుటకు సిద్ధముగానున్నట్లే. సంసారి సుఖస్థితి నొందక మృత్యుముఖమున బడుటకు సిద్ధముగా నుండును

సంసారము మందు లేని రోగము వంటిది. దినదినమునకు క్షీణింపజేసి చివరకు ప్రాణము దీయును. సంసారము గూడ జీవుని శమదమాది గుణములను హరించి స్వాతంత్ర్యహీనుని జేసి చివరకు మృత్యుముఖమున బడద్రోయును. 

సంసారము యుద్ధ భూమిలో  ఇల్లు వంటిది. రణరంగమున నున్నవాడు నలువైపులా శత్రువులచే ముట్టడింపబడి దెబ్బలు తినుచూనే ఉండును. అట్లే సంసారియు కామ, క్రోధ, మోహ, లోభ, మద, మాత్సర్యాలు అనే ఆరుగురు శత్రువులచే ఆక్రమింపబడి బాధ మరియు క్షయము నొందును

x-x-x-x