3.0 కర్మయోగం ఎందుకు చదవాలి?

For English Version please press here

కర్మయోగం అర్జునుడి బిగువైన ప్రశ్నతో ప్రారంభమవుతుంది: "జ్ఞానం కర్మకన్నా శ్రేష్ఠమైతే, నీవు ఈ భయంకరమైన యుద్ధంలో నన్నెందుకు నియోగిస్తున్నావు?" (తత్కిం కర్మణి ఘోరే మాం నియోజయసి కేశవ – 3.1)

అర్జునుడి మాటలు మనల్ని ఒకటికి  రెండుసార్లు ఆలోచింపచేస్తాయి. ప్రేరేపిస్తాయి. కృష్ణుడు ఏదో గంభీరమైన, మాటల్లో పూర్తిగా వ్యక్తం చేయలేనటువంటి సంగతిని చెప్పాలనుకుంటున్నాడు. కానీ అర్జునుడు తన తర్కంతోను, జ్ఞాపకములు కల్పించు స్పందనలతోను ఎంతో గంభీరమైన ప్రశ్నలను లేవనెత్తాడు.

అర్జునుడి ప్రశ్న ప్రాముఖ్యత కలిగినదే. జ్ఞాన సాధన మిన్నని కృష్ణుడు చెప్పినట్లు కనబడుతుండగా, మరణ  సదృశమగు యుద్ధంలో అర్జునుడు ఎందుకు పాల్గొనాలి?

కార్యములు – పర్యవసానములు.

మన చర్యల వల్ల ఎవరికి హానికలగకూడదని తపిస్తుంటే, మనం ఏ కార్యనికైనా సిద్ధపడగలమా? లోతుగా పరిశీలిస్తే, మనము చేయు ప్రతీ పని కూడా ఎవరోవొకరికి ఏదో ఒక విధంగా బాధను కలిగిస్తుందని తెలుస్తుంది. అర్జునుడు యుద్ధం చేయకున్నా, యుద్ధభూమిలో ఉన్న వారెవరూ శాశ్వతంగా బ్రతికి ఉండేవారా? లేదే!

అర్జునుడి అసలు సమస్య – యుద్ధం చేసి మారణహోమాన్ని కొనసాగించవలెనా? లేక ఇప్పటి వరకు అన్వేషించని, పూర్తిగా తెలియని మరొక జ్ఞానమార్గంతో లేని, తెలియని తంటాలను ఎంచుకోవాలా? దురదృష్టవాశాత్తు రెండూ ప్రమాదకరమైన మార్గాలే.

జీవితం అనిశ్చితమైనది. మనం తరచుగా "చేయాలా, చేయకూడదా?" అనే సందిగ్ధ పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటాం. ‘ముందు నుయ్యి. వెనుక గొయ్యి’ లాంటి పరిస్థితి. ధర్మాన్ని నిలబెట్టుకోవాలంటే, ఎన్నో కఠిన పరీక్షలు. అర్జునుడి సందేహం సరియేనా?

"భగవద్గీతను మనం మనశ్శాంతిని ప్రసాదిస్తుందని భావిస్తాం. కానీ అది తరచుగా మన సంప్రదాయక ఆలోచనలను ప్రశ్నిస్తుంది. ఇది కేవలం ఉపశమమునే కాక, పరివర్తన దిశగా నడిపిస్తుంది."

అర్జునుడు కృష్ణునిపై కొంత అసహనాన్ని చూపుతూ ఇలా అంటాడు:"కృష్ణా, నీ సంక్లిష్టమైన మాటల వలన నా మనస్సు గందరగోళానికి గురవుతోంది." (వ్యామిశ్రేణేవ వాక్యేన బుద్ధిం మోహయసీవ మే – 3.2)

గీతా సందేశం

గీతలోని సందేశాన్ని నిజంగా గ్రహించాలంటే, ఇప్పటి మన అశాంతికి ఒక మందులాగను దుఖఃనివారిణి లాగను కాక అదియే జీవనమార్గమని చూచిన క్రొంగొత్త రహదారులు కానవచ్చును.

ఒక వ్యక్తి అటు వెళ్లవలెనా? ఇటు వెళ్లవలెనా? అనే ఎంపికలలో మునిగి వున్నంత వరకు గందరగోళంలోనే ఉంటాడు. కానీ జీవితముపై ఆలోచనలలో స్పష్టత వున్నప్పుడు సందేహాలకు  తావుండదు. (వ్యవసాయాత్మికా బుద్ధిరేకేహ కురు నందన – 2.41) “ఓ అర్జునా! నిశ్చయించి అందిపుచ్చుకొనుటకు మనస్సుకు ఒకే ఒక మార్గము కలదు. చంచలమైన మనస్సు మాత్రమే అసంఖ్యాకమైన ఎంపికలను అంచనా వేస్తూ తడబడిపోతుంది.”

దీన్ని బట్టి అర్జునుడి మనోభావాలను మనం స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవచ్చును – తాను చేయవలసిన కార్యమును నిర్ణయింపలేక​ అతడు తర్జనభర్జన పడు​తున్నాడు. మనదీ అదే స్థితి. " ఇంద్రియములు, మనస్సు, బుద్ధి - ఇవి మానవుల చేష్టలకు మూల స్థానములు. "(ఇంద్రియాణి మనో బుద్ధిరస్యాధిష్ఠానముచ్యతే – 3.40). మన ప్రస్తుత చర్యలు వీటి ఆధారంగా జరుగుతున్నాయి.

ఎంతో నిజమనిపించు కారణములు, తర్కములు, యుక్తియుక్తముల ఊబిలో నుండి తప్పించి నవీనము, అమలము అగు రహదారికి తలుపులు తెరిచే మార్గమే భక్తి (లేదా Meditation/ధ్యానం).

కర్మయోగం అంటే ఏమిటి?

ఇప్పుడు గీత కేవలం ఓ పుస్తకం కాదు. అది జీవముట్టిపడునది, ఉత్కంఠభరితమైనది, అనూహ్యమైన మలుపులతో కొంత కలవరపెట్టనూ వచ్చును అని తెలియగలం.

కాని, కర్మయోగము మొదటి శ్లోకం నుంచి చివరిదాకా శ్రద్ధగా పరికించినపుడు మన కనుల ఎదురుగా ఊహింపలేని కార్యమార్గం తళుక్కుమంటుంది. కనబడు ఈ ప్రపంచము అస్తవ్యస్తముగాను, అనిశ్చితంగాను భయము కొలుపునదిగాను అనిపించవచ్చును. కానీ అది అసాధారణమైన కూటమి మరియు కూర్పు. లోతైన ప్రశాంతతలో, కార్యము మరియు కర్త ఒక్కటవుతాయి. సంయోగము చెందుతాయి. అలాంటివేళలలో మానవత్వం అమృతత్వాన్ని చేరుకుంటుంది. అదియే జీవన సాఫల్యము.

అర్జునుని తదుపరి ప్రశ్న కూడా ముఖ్యమైనదే. "మానవులు అయిష్టంగానయినా, బలవంతంగా ఏదోశక్తి చేపించినట్టు, పాపములను  చేయటానికి ప్రేరేపింపబడుతున్నారు? (అనిచ్ఛన్నపి వార్ష్ణేయ బలాదివ నియోజితః – 3.36).

కృష్ణుడు సమాధానమిస్తూ "కోరికలు కోపము ఏదో చేయవలెనను బలమైన ప్రోద్బలం నుండి పుట్టినవి" (కామ ఏష క్రోధ ఏష రజోగుణ సముద్భవః – 3.37). ‘ఏదో చేద్దాం, ఏదో సాధిద్దాం’ అను ప్రేరేపణలతో మనం అత్యుత్సాహంతో ప్రపంచంలో కనపడుతున్న అల్లకల్లోలాన్ని సృష్టిస్తాం. వీటికి  సంబంధములేని శాంతమైన మనసుతో అనగా మన ఆలోచనలు మన దృష్టి ఒకదానికి ఒకటి విచ్చు కత్తుల్లాగ పోటీపడనప్పుడు, జ్ఞాపకముల (మెమొరీ) ప్రతిస్పందన వైదొలగి ఒక కొత్త ప్రపంచం తెరచుకుంటుంది.

"భగవద్గీతలో చెప్పబడిన జ్ఞానం కేవలం ప్రశ్నించడం ద్వారా గ్రహించలేము. అది ప్రత్యక్ష​ అనుభవం ద్వారా మాత్రమే తెలుస్తుంది. అంటే భగవద్గీత కేవలం స్తబ్ధముగా చదువుటకు కాదు – అది స్పందనతోను అవలోకనముతోను  కూడిన  కార్యాచరణకు పిలుపునిస్తుంది.